Gazet van Antwerpen Weekendeditie 22/23/09/2018

Nederlands dagblad – september 2018 over Jouw menopauzeplan

Artikel Downloaden: In een hemdje de vrieskou in – ND 2018-09-04

Primo tv – juni 2018

Psychologies –  juni 2018

Het Laatste Nieuws –  mei 2018

Gazet van Antwerpen – mei 2018

Artikel Downloaden: Leen Steyaert – Gazet Van Antwerpen – mei 2018

Het Laatste Nieuws – mei 2018

 

Goed Gevoel – april 2018

Artikel Downloaden: Leen Steyaert – Goed Gevoel – april 2018

Primo magazine december 2017

Supervrouw bestaat niet! Leen Steyaert helpt vrouwen aan evenwicht in hun hormoonhuishouding

 

INLEIDING: We leven in bijzonder jachtige tijden en vooral vrouwen krijgen het daar almaar moeilijker mee. Ook steeds meer jonge vrouwen krijgen af te rekenen met burn-out en depressie en sukkelen met kwalen en klachten. ‘Het gevolg van een grondige verstoring van hun hormonenhuishouding’, zegt nutritioniste en menopauze-consulente Leen Steyaert. ‘Het is voor vrouwen niet gezond om volgens de ‘mannelijke norm’ te willen leven.’

BROODTEKST: Veel vrouwen leveren elke dag een strijd om overeind te blijven en hebben constant het gevoel dat ze het gevecht tegen de klok verliezen. De combinatie van een druk privéleven en een veeleisende job, de prestatiedrang en de daarmee gepaard gaande faalangst, de hang naar perfectionisme en controle, het draagt bij vrouwen allemaal bij tot een complete ontregeling van de hormonenhuishouding. De gevolgen daarvan zijn niet min. Het kan nog amper een toeval zijn dat vooral vrouwen in toenemende mate aan burn-out en depressie onderuit gaan of leven met kwalen en klachten die medisch niet altijd even goed benoemd kunnen worden maar toch duidelijk maken dat er meer aan de hand is dan een tijdelijk dipje. Veel van die kwalen worden stilzwijgend getolereerd – het zal de ouderdom wel zijn -, terwijl er, althans volgens Leen Steyaert, geen enkele reden is om je daar zomaar bij neer te leggen. ‘Als iemand in deze drukke tijden moet onthaasten, dan zijn het wel vrouwen’, zegt zij. ‘De chronische gejaagdheid waaraan velen van hen onderhevig zijn, brengt de hormonale werking in hun lichaam compleet uit balans en veel van de zowel psychische als fysieke problemen die zij ervaren, zijn daarop terug te brengen.’

Leen Steyaert weet waarover ze het heeft. Zij is niet enkel menopauzeconsulente maar ook orthemoleculair voedingsdeskundige en schreef eerder ‘Leef en eet volgens je oerritme en word fit, slank en gelukkig’ en de bestseller ‘Stralend door de menopauze’, voor heel wat vrouwen een revelatie. Haar recentste boek ‘Stop de rush!’ spreekt een al even breed vrouwelijk publiek aan en is terecht een succes, want het is, zoals haar vorige boeken, een meer dan gedegen analyse van wat er met veel vrouwen tegenwoordig aan de hand is en reikt tegelijk de nodige alternatieven aan om eindelijk af te rekenen met die blinde gejaagdheid waarmee het moderne leven ook vrouwen opzadelt en die aan de basis ligt van heel wat problemen. ‘En niet van de minste’, zegt Leen Steyaert.

VRAAG: De levensverwachting van vrouwen ligt wel nog altijd hoger dan die van mannen.

ANTWOORD: Leen Steyaert: Klopt, maar het verschil loopt zienderogen terug en bovendien loopt ook de kwaliteit terug van de jaren die vrouwen dan langer leven. Na de menopauze lopen veel vrouwen al meteen risico op allerlei chronische ziekten en aandoeningen en we zien ook dat vrouwen steeds vaker worden getroffen door aandoeningen en kanker van de baarmoeder, eierstokken en borsten, maar ook artrose, botontkalking, hersenbloedingen, alzheimer, parkinson en het chronisch vermoeidheidssydroom, die opmerkelijk veel meer voorkomen bij vrouwen dan bij mannen. Bovendien zie ik dat ook steeds meer jonge vrouwen problemen ontwikkelen, zelfs dertigers en twintigers. Ze hebben allerlei lichamelijke en psychische klachten, slapen slecht, krijgen last met maag en darmen, ontwikkelen angststoornissen, schildklierproblemen, libidoverlies en verminderde vruchtbaarheid. Bij vrouwen boven de veertig worden veel van die problemen en klachten al te snel afgedaan als menopauzeklachten, terwijl ze daarmee weinig te maken hebben en vooral het gevolg zijn van een grondige verstoring van de werking van je hormonen en het evenwicht in die hormonenproduktie. Klinkt behoorlijk somber, ik geef het toe, maar het goede nieuws is dat er heel wat aan te doen is. En hoe jonger je daarmee begint, hoe beter.

VRAAG: Hebben vrouwen er niet zelf voor gekozen? Zij willen een gezin én een carrière.

ANTWOORD: Mijn generatie vrouwen en de generatie erna zijn er, na jaren van strijd, eindelijk in geslaagd zich grotendeels te onttrekken aan de onderdrukking waar ze zolang onder gebukt gingen. We zijn vrijgevochten vrouwen geworden, vrouwen die kunnen studeren, een loopbaan kunnen uitbouwen, hun zeg hebben in de wereld. Terecht. Maar tegelijk is er die biologische klok die tikt en de daarmee verbonden kinderwens. Dus starten we tegelijk een gezin dat we, naast ons werk, proberen te combineren met hobby’s, reizen, vriendinnen, noem maar op. Niet altijd zaken die we zelf echt willen, maar die ons dikwijls door samenleving en omgeving worden opgedrongen. De praktische beslomeringen van het gezin blijven echter grotendeels de  verantwoordelijkheid van de vrouw, ondanks alle goede bedoelingen van heel wat mannen. Dat ligt tendele aan de vrouwen zelf, want zij zijn doorgaans perfectionistisch ingesteld, zijn het gewend alles zelf te regelen zoals zij het willen en zijn, ook al denken ze het soms anders, niet geneigd veel uit handen te geven. Vanuit hun perfectionsime kunnen vrouwen moeilijk delegeren, zeg maar. Terwijl het mogelijk is om die enorme drukte, die enorme rush, te stoppen of leefbaarder te maken zonder daarom afbreuk te doen aan de verworvenheden van het feminisme. Dat vooral leg ik in het boek uit. De situatie is echter ook evolutionair verklaarbaar. Vrouwen zijn stressgevoeliger dan mannen omdat het in de oertijden ook nodig was. Vrouwen zijn fysiek zwakker dan mannen, die beter zijn in vechten en lopen, en daarom zijn ze ook veel alerter. Ze zien, ruiken en horen alles veel beter dan mannen omdat dit ooit nodig was om te overleven. Omdat het huidige leven vrouwen geen moment rust meer gunt en vrouwen worden overdonderd door de onophoudelijke eisen die worden gesteld en impulsen die ze ondergaan, raakt hun hormomenhuishouding danig in de war, met nare gevolgen. Het probleem is dat zo’n overdreven druk leven gedurende een hele tijd wel een gevoel van geluk en vervulling kan opleveren. Een gevoel dat je onverwoestbaar bent, dat je steeds sneller kunt gaan en meer aankunt, zelfs in die mate dat het verslavend wordt. Maar supervrouw bestaat niet. Ons lichaam is niet gemaakt om altijd in die haast- en spoedmodus te staan en dus krijg je na verloop van tijd de rekening gepresenteerd.

VRAAG: Ook hormonaal.

ANTWOORD: Vrouwen in zo’n overdrive leven op adrenaline. Dat kan je een tijdlang doen, tot de overproduktie van dat hormoon je gezondheid begint te ondermijnen en leidt tot bijvoorbeeld verminderde vruchtbaarheid, verminderd libido, een verstoorde spijsvertering, slaapproblemen, noem maar op. Dat kan ook resulteren in een moeilijke menopauze, maar die problemen beperken zich niet tot vrouwen in de menopauze, steeds meer zie ik in mijn praktijk twintigers en dertigers die al met dergelijke problemen worstelen. Naast adrenaline spelen nog tal van andere hormonen een rol. Mannen hebben het eenvoudiger. Hun hormonale huishouding beperkt zich grotendeels tot testosteron, dat doorgaans ook tot op late leeftijd optimaal blijft functioneren.

VRAAG: Het is dus een kwestie van bewustzijn.

ANTWOORD: Het gaat vooral om een fysieker bewustzijn. Hoe zit mijn lichaam in elkaar, hoe functioneert het en wat kan ik zelf doen om het in de beste staat te houden, liefst zo lang mogelijk? Dat veronderstelt deep learning, echt weten hoe je lichaam functioneert en op bepaalde invloeden reageert. Leren luisteren naar je lijf. Dat stelt je niet enkel in staat om veel langer in conditie te blijven, het neemt ook veel vrouwelijke angsten weg. Rond ouder worden bijvoorbeeld. En zoals gezegd kan je dat best zo vroeg mogelijk aanpakken, want ook jongere vrouwen kunnen al problemen krijgen, zoals malfuncties van de schildklier, wat toch een van onze toporganen is, overgewicht, baarmoederkanker enz. We zouden allemaal onze eigen time-manager moeten worden en moeten leren ons neer te leggen bij het feit dat een dag maar 24 uur telt. In plaats van ons dat bewustzijn eigen te maken, schuiven we onze neiging naar superpresteren door naar onze kinderen die er, naast de hoge eisen die we stellen aan hun schoolprestaties, ook nog verschillende ‘hobby’s’ moeten op nahouden waarbij ook weer topprestaties worden verwacht. We willen immers de beste, de mooiste, de slimste, de meest sportieve kinderen. En daarmee belasten we onze eigen agenda nog eens extra, want natuurlijk word je hun vaste chauffeur en breng je hen overal heen. Wat tot absurde situaties van overbescherming leidt, iets waar kinderen zelf doorgaans ook niet gelukkiger van worden. Veel van onze tijd gaat ook verloren aan onze verslaving aan Iphone en Facebook, aan feestjes, aan vrienden. Vroeger gingen we elk weekend wel eens naar een feestje, tegenwoordig ken ik mensen die op één avond soms wel drie feestjes aandoen. ‘Ik ‘moet’ nog weg’, luidt het dan. Alsof dat een verplichting is. Mijn boek is voor iedereen die daar iets wil aan doen. Niet speciaal mensen die aan stress of burn-out lijden, maar vooral zij die dat willen vermijden. Een preventieboek, zeg maar. Als je ook later nog een kwaliteitsvol leven wilt leiden, moet je er nu aan werken. Door voldoende rust in te bouwen, gezonder te leven, voldoende te bewegen, eventueel voedingssupplementen te nemen.

VRAAG: Je waarschuwt nogal nadrukkelijk voor alcohol.

ANTWOORD: Omdat alcohol voor oudere maar in toenemende mate ook voor jongere vrouwen een groot probleem vormt. Het probleem van alcohol is dat het onmiddellijk ontspant. Dat is verleidelijk als je in overdrive leeft, maar ook gevaarlijk, want voor je het weet blijft het niet bij die ene gin tonic of dat ene glas wijn, maar zit je aan een dagelijkse gewoonte van meerdere drinks of zelfs een hele fles wijn. Dat kan leiden tot serieuze gezondheidsproblemen, waaronder bepaalde kankers. Niet dat je geen gebruik mag maken van wat we dan de geneugten des levens noemen, maar doe het met mate. Ontspanning en onthaasting moet je niet uit alcohol halen, maar uit verstandiger keuzes.

VRAAG: Welke punten moet je vooreerst in de gaten houden?

ANTWOORD: Belangrijk is weten of je het leven leidt dat je zelf wilt. Je moet leren zelf na te denken over wat je voelt, wat je doet, wat je wilt. Je moet leren beseffen wat je wordt opgedrongen, hoeveel zaken je doet omdat het zogezegd ‘moet’, onder druk van de media, de reclame, de vriendinnen, de familie, het aanzien bij de buren, noem maar op. Kies voor wat echt belangrijk is in je leven en snoei grondig in al de rest. Je bent heus niet verplicht om elke week weer naar feestjes van vrienden te gaan. Je kunt best wel een bevredigend leven leiden zonder lid te zijn van tien clubs, vijftig paar schoenen te bewaren in de kast en drie keer per jaar op reis te gaan. Neem je leven onder handen en gaat het niet met grote stappen, doe het dan met kleine. Je moet niet per se meteen alle snoep afzweren, maar beperk het en besef hoe nefast de invloed van suiker op je lichaam is. Doe de test. Consumeer enkele weken geen suikers en voel wat er met je lichaam gebeurt. Trouwens, elke dag zorgen voor vers en gezond eten is heus niet tijdrovend. De jongste tijd zijn er tal van boekjes verschenen die je daarbij kunnen helpen. Het gaat erom meer jezelf te zijn, te leven zoals je het echt wilt.

VRAAG: Hoe weet je of je een hormonaal probleem hebt?

ANTWOORD: Tal van symptomen kunnen daar op wijzen, gaande van altijd koude handen en voeten hebben tot menstruatieproblemen, overgewicht, want vet is van invloed op de hormonenwerking, spijsverteringsproblemen, het gevoel van een constant opgeblazen buik, borsten die ineens groter worden of aanvoelen, constante vermoeidheid, gewrichtspijnen, hongeraanvallen. Als je na een half uur zitten maar moeilijk weer kunt bewegen, wijst dat op laaggradige ontstekingen die kunnen ontaarden in reuma, kankers, hartproblemen. Laat eens een compleet bloedonderzoek doen. Wil je arts dat niet voorschrijven, betaal het dan zelf. Enkel een complete bloedanalyse kan immers hormonenschommelingen duidelijk maken. Maar pas vooral je levensstijl aan. Let op je voeding, overdrijf nergens mee, neem voldoende beweging. Eigenlijk zou men al wat in mijn boek staat al op school moeten meegeven, zodat mensen leren zelf verantwoordelijk te zijn voor hun gezondheid. In die optiek is mijn boek in de eerste plaats gericht op jonge vrouwen, zodat ze latere problemen kunnen voorkomen en in alle vrijheid voor een beter leven kunnen kiezen. Hùn leven.

Tekst: Dominique Trachet

Psychologies juni 2017

De kick van druk-druk-druk

en de keerzijde: ontregelde hormonen

Altijd gehaast, nooit rust. En we jagen en jakkeren maar door. Een levensstijl die voor vrouwen nog verwoestender is dan voor mannen, aldus Leen Steyaert. In haar nieuwste boek, ‘Stop de rush’, legt ze uit hoe dat komt: omdat onze hormoonbalans tilt slaat door permanent in overdrive te leven. Reportage: Carine Stevens

 Vrouwen hebben het druk. Of ze nu jong of oud zijn, kleine of grote kinderen hebben, middenin hun carrière staan of vijftigplusser zijn en al oma… ze lijken altijd tijd te kort te hebben. Ze rennen van hot naar her, steken een was in de machine voor ze de kinderen naar school brengen, maken een boodschappenlijstje op weg naar hun werk, zorgen ervoor dat het avondeten in een half uur tijd op tafel staat, gaan daarna nog snel even naar hun zieke moeder en kijken vervolgens de agenda’s van de kinderen na (help, de jongste moet morgen een lege confituurpot en restjes wol mee naar school!) Als ze rond tien uur eindelijk in de zetel ploffen, knaagt het: hun to-dolijstje is nog niet afgewerkt.

“Ik zie in mijn praktijk als gezondheidsconsulente geregeld vrouwen die zichzelf voorbijlopen”, aldus Leen Steyaert, van wie onlangs een boek verscheen met de veelzeggende titel ‘Stop de rush’. “Zo had ik vanmorgen een vrouw op consultatie. Twee kinderen, een drukke baan en een echtgenoot die voor zijn werk lange dagen maakt. Zowat alles in huis komt op haar schouders terecht. Op mijn vraag of ze ook wat vrije tijd had, antwoordde ze: ‘Oh ja, ik laat om de drie weken mijn nagels doen. Dat is echt mijn gestolen momentje’. Alsof ze er niet eens recht op had. Natuurlijk was ze af en toe moe, gaf ze toe, maar het gaf ook veel voldoening om alle bordjes tegelijk in de lucht te kunnen houden.”

Je maakt in je boek een onderscheid tussen stress en gejaagdheid. Niet voor niets, wellicht?

‘Stress hoeft niet negatief te zijn; we hebben allemaal een gezonde portie stress nodig om goed te kunnen functioneren. Het ligt anders als je nooit echt kunt stilzitten, als je ’s morgens wakker schiet en onmogelijk kunt bleven liggen. Wie aldoor het gevoel heeft op adrenaline te leven, zit in de gevarenzone. Zo’n drukke levensstijl zorgt weliswaar tijdelijk voor een kick en kan daardoor zelfs verslavend zijn, maar op termijn loop je een groter risico op gezondheidsklachten. Een vrouwenlichaam is er nu eenmaal niet voor gemaakt om constant in de haast- en spoedmodus te staan.”

Waarom ligt dat anders voor vrouwen dan voor mannen?

“Omdat we anders en complexer in elkaar zitten, vooral door ons hormoonsysteem. Bij een vrouw die te lang in overdrive leeft, kunnen een aantal belangrijke hormonen gaan verschuiven, zoals cortisol, oestrogeen, progesteron en schildklierhormoon. Van sommige van die hormonen ontstaat een tekort en van andere juist een overproductie, zodat het evenwicht zoek raakt. Wat je bij chronische gejaagdheid vaak ziet is dat de bijnieren te veel cortisol produceren, het zogenaamde stresshormoon, met het gevolg dat er te weinig progesteron wordt aangemaakt en er een oestrogeendominantie ontstaat. Dat kan leiden tot cyclusstoornissen: pijnlijke, moeilijke en onregelmatige maandstonden. Ook PMS kan hiermee samenhangen. Daarnaast gaat je schildklier minder goed werken, waardoor je moe wordt en er kilo’s aanvliegen die je er niet makkelijk af krijgt. Een teveel aan cortisol zorgt er ook voor dat je rusteloos wordt en slecht slaapt. Je grijpt naar koffie om je op te peppen en naar wijn om te relaxen, waardoor je lever overbelast raakt en de vermoeidheid toeneemt. Op termijn liggen ernstiger aandoeningen op de loer, zoals endometriose, PCOS (eierstokcysten) en diabetes.”

Zie je die klachten ook toenemen in je praktijk?

“Hormoongerelateerde aandoeningen nemen in mijn ogen toe, absoluut. Ik ben gespecialiseerd in menopauze, maar ik krijg regelmatig vrouwen van rond of in de dertig over de vloer met cyclusstoornissen en premenopauzale klachten. Nooit voorheen sukkelden ook zoveel vrouwen met eierstokcysten en verminderde vruchtbaarheid, en met menopauzeklachten die de levenskwaliteit aantasten. Het is vooral in die fase, dus als vrouwen in de overgang komen, dat ze voelen dat ze jarenlang roofbouw gepleegd hebben op hun lichaam. De typische menopauzeklachten zijn in de eerste plaats sluimerende gezondheidsklachten die tot uiting komen nu je hormonen nog meer beginnen te schommelen. Bij mij was dat niet anders. Mijn menopauze was een echte wake-upcall.”

Leidde je daarvoor ook zo’n opgejaagd leven?

“Ik pleit schuldig: ook ik heb het grootste deel van mijn leven veel te gejaagd geleefd. Met drie kinderen in nog geen vier jaar tijd en een echtgenoot die voor zijn werk veel in het buitenland zat, deed ik wat gedaan moest worden. Ik ging maar door. En ik vond het best fijn om veel omhanden te hebben. Het gaf me een gevoel van geluk en voldoening als ik ’s avonds na negen uur, als de kinderen in bed lagen, nog het halve huis kon poetsen of achter de naaimachine kroop. Ik kon niets laten liggen en nam geen tijd voor mezelf, maar vond dat normaal. Ik dacht altijd: ik ga tot mijn tachtigste werken, zoveel energie heb ik. Tot ik in de menopauze kwam en merkte dat het me allemaal niet meer zo goed afging. Ik werd me bewust van het feit dat ik mijn lichaam altijd tot het uiterste had gedreven en als een topinstrument gebruikt had, terwijl ik helemaal geen topsporter ben.”

Hoe heb je het roer omgegooid?

“Het verschil zit voor mij in kleine dingen. Ik bouw nu meer rustmomenten in mijn leven in, neem meer tijd voor mezelf. Ik ben op mijn vijftigste begonnen met een nieuwe hobby: pianospelen. Ik tuinier graag, ik geniet ervan om te fietsen en te lezen. Ik heb nog altijd veel te veel interesses, dat geef ik toe, en mijn weekends zijn stelselmatig te kort. Maar ik wil niet meer alles, zoals vroeger. In plaats daarvan train ik mezelf om ‘nee’ te zeggen, te voelen wat ik echt wil en te kiezen voor wat ik echt belangrijk vind. En ik spreek regelmatig af met vriendinnen, iets waar ik ontzettend veel deugd van heb. Ik koester mijn vriendschappen. Gedachten en gevoelens delen met andere vrouwen, dat is van onschatbare waarde.”

Waarom is sisterhood, zoals je het in je boek noemt, belangrijker dan ooit?

“Als vrouwen in de huidige maatschappij ernstig willen worden genomen, wordt van hen verwacht dat ze beantwoorden aan de mannelijke norm. Zo dreigen ze hun vrouwelijke, zachtaardige kant te verwaarlozen. Kijk maar naar de werkvloer, die meestal nog gedomineerd wordt door mannelijke waarden: hier worden vrouwen maar al te vaak elkaars concurrenten en wedijveren ze met elkaar om macht en leiderschap. Dat staat haaks op sisterhood, de behoefte aan verbinding met andere vrouwen, die zo oud is als de mensheid zelf en een sterke hormonale component heeft. In moeilijke tijden en stresssituaties maken wij vrouwen immers oxytocine aan, ook wel het knuffelhormoon of het zorghormoon genoemd. Oxytocine maakt ons rustig en zorgt voor bonding, hechting en vertrouwen: als vrouwen onder druk staan, zoeken ze steun bij elkaar. Om hun hart te luchten, uit te huilen, hun emoties te delen. Als er in de oertijd gevaar dreigde, gingen vrouwen niet op de vlucht, zoals de mannen dat instinctief deden, maar ze bleven bij hun kinderen, om voor hen te zorgen. Samen met andere vrouwen, want in groep waren ze veiliger en hadden ze meer overlevingskansen. Vandaar het belang van sisterhood, ook nu nog: tijd maken voor vriendinnen is een sterke vorm van stressreductie.”

Feministen zullen misschien steigeren bij jouw aanklacht dat onze levensstijl te mannelijk is en dat veel van onze gezondheidsklachten de tol zijn van de emancipatie. Hoe zie je dat?

“Versta me niet verkeerd, ik houd geen pleidooi om de klok terug te draaien en vrouwen terug aan de haard te krijgen. Maar de manier waarop we nu leven, is een aanslag op onze gezondheid. Ik betreur het dat de emancipatie ertoe geleid heeft dat vrouwen pas gewaardeerd worden als ze ‘hun mannetje’ kunnen staan en het mannelijke in zichzelf naar boven halen. Terwijl het juist de bedoeling is dat we ons optimaal kunnen ontplooien in onze vrouwelijkheid, ook in deze drukke en steeds sneller evoluerende maatschappij. Ik hoop dat ik met mijn boek niet alleen veel vrouwen kan wakker schudden, maar ook overtuigen dat dit wel degelijk mogelijk is.”

(kadertje)

Leef meer volgens je cyclus

Door onze drukke en gejaagde levensstijl hebben we het verleerd om te leven volgens de cyclus van ons vrouw-zijn, vindt Leen Steyaert. En ze pleit ervoor om opnieuw meer rekening te houden met de flow van onze menstruatiecyclus. “Je cyclus bestaat uit vier fases met elk hun eigen energie. Tijdens je menstruatie zelf zit je in de reflectieve fase. Je trekt je wat terug, kruipt met een dekentje in de zetel, zet je engagementen op een lager pitje. De lichte krampen en het bloedverlies bevorderen dat gevoel nog. De fase tussen je menstruatie en de ovulatie is de dynamische fase: nu kun je naar buiten trekken en volop actie ondernemen. Rond je ovulatie zit je in de expressieve fase: de uitgelezen periode om je relaties te bestendigen en te versterken. Hierna volgt de creatieve fase, waarin je nieuwe inspiratie kunt brengen in je werk en je plannen. Tot de cyclus rond is en je menstruatie weer start.”

 Artikel Marjolein Dubbers, energieke vrouwenacademie juni 2017

Recent verscheen er een boek dat niet direct gaat over stress maar over de oorzaken en de gevolgen van het gedrag dat bijna alle vrouwen zich de laatste tientallen jaren hebben aangeleerd. Het is het boek Stop de rush van mijn Belgische collega Leen Steyaert.

Veel van ons lijden aan het zo-veel-te-doen syndroom 

Het boek heeft mij diverse inzichten gegeven. Na eeuwenlange onderdrukking waarin vrouwen op allerlei manieren beperkt werden in hun ontwikkeling, lijkt het erop, schrijft Leen, alsof vrouwen nu alles willen omdat het eindelijk ook kan: studeren, een carrière, een mooi huis, quality time met partner en kinderen, interessante hobby’s, er goed uitzien enz. enz. Hierdoor worden we voortdurend voortgejaagd door wat Leen het zo-veel-te-doen syndroom noemt. Vrouwen kennen bijna geen vrije tijd meer waarin we niets hoeven.

Vrouwelijke hormonen in een mannelijke wereld

We leven in een mannelijk tijdperk vol met actie en gejaagdheid en gaan daar met onze vrouwelijke hormonen in mee. Helaas is ons vrouwelijke lichaam niet gemaakt om continu gejaagd te zijn; we betalen daar een hoge prijs voor: we worden er ziek van.

Dus waarom blijven we het doen als we er ziek van worden? We voelen allemaal dat teveel stress en gejaagdheid niet lekker voelt. Zoveel vrouwen zeggen dat ze het anders zouden willen maar slagen daar niet of onvoldoende in. Ik ben er daar zelf ook eentje van.

Dat diepe gevoel van “ik ben niet goed genoeg” 

De drijfveer die eronder ligt, schrijft Leen, is een diep gevoel van “niet goed genoeg zijn”. Zoveel vrouwen herkennen dit. Het is het gevolg van 5000 jaar leven in een door mannen overheerste samenleving. Vrouwelijke kwaliteiten worden al 5000 jaar lager gewaardeerd dan mannelijke. Hierdoor is het voor zoveel vrouwen zo moeilijk om echt van zichzelf, en het vrouwelijke in zichzelf, te houden. Veel vrouwen verbergen hierdoor hun angst, spanningen, frustraties en boosheid tot het moment dat de bom barst en het lichaam stop zegt en ziek wordt. En wat dan?

Ieder klein stapje in de goede richting is er één

 

 

Zo af en toe verschijnt er een boek waarvan ik denk: “wow, dit boek is waardevol voor vrouwen! Wat fijn dat het er al is, dan hoef ik het zelf niet meer te schrijven!” Stop de rush van Leen Steyaert is zo’n boek. Niets bedreigt de gezondheid van vrouwen meer dan langdurige stress. Maak van je leven weer een aangename reis in plaats van een slopende race: dat is waartoe dit boek je uitnodigt. Laat me je er wat meer over vertellen.
Boekentip: Stop de rush | Leen Steyaert

Het vrouwelijke zo-veel-te-doen-syndroom

Dit boek gaat niet over stress. Het gaat over de oorzaken en de gevolgen van het gedrag dat bijna alle vrouwen zich de laatste tientallen jaren hebben aangeleerd. Leen noemt dit het zo-veel-te-doen-syndroom. Na eeuwenlange onderdrukking waarin vrouwen op allerlei manieren beperkt werden in hun ontwikkeling, lijkt het erop alsof vrouwen nu alles willen omdat het eindelijk ook kan: studeren, een carrière, een mooi huis, quality time met partner en kinderen, interessante hobby’s, er goed uitzien enz. enz. Veel vrouwen kennen geen vrije tijd meer waarin ze niets hoeven te doen. We leven in een mannelijk tijdperk vol met actie en gejaagdheid en gaan daar met onze vrouwelijke hormonen in mee. Helaas is ons vrouwelijke lichaam niet gemaakt om continu gejaagd te zijn; we betalen daar een hoge prijs voor: we worden er ziek van.

Altijd gehaast, nooit rust

In deel 1 van het boek laat Leen ons voelen wat het is om altijd gehaast te zijn. Ik geef toe: het was een “feest van herkenning” voor mij. Ik was ook jarenlang zo’n vrouw in de overdrive: altijd bezig, nooit echt lummeltijd voor mezelf, een eindeloze to-do-lijst, streven naar perfectionisme en dit alles vanuit de angst om afgewezen te worden. Hieronder lag een fundamenteel gevoel van niet goed genoeg zijn zoals ik ben. Zoveel vrouwen herkennen dit gevoel. Het is het gevolg van 5000 jaar leven in een door mannen overheerste samenleving. Vanuit dit diepe gevoel van niet goed genoeg zijn verbergen vrouwen hun spanningen, frustraties en boosheid tot het moment dat de bom barst en het lichaam stop zegt. Vooral in de overgang krijgen vrouwen de rekening voorgeschoteld van een jarenlang jachtig en ongezond leven. Ik was ook zo’n vrouw.

Gejaagdheid als belangrijkste oorzaak van hormonale disbalans

In deel 2 en 3 van het boek beschrijft Leen wat jarenlange haast en spoed met een vrouwenlichaam doet. Op een toegankelijke manier legt ze uit hoe de hormonen werken in je lichaam en waarom vrouwen een hogere prijs betalen voor jarenlange stress dan mannen. Stress ontregelt vooral de belangrijke verhouding tussen progesteron, oestrogeen en testosteron. Als deze verhouding uit balans raakt kunnen we tientallen verschillende klachten krijgen. Het is de belangrijkste oorzaak van het feit dat zoveel vrouwen een zware menopauze doormaken. Gejaagdheid beïnvloedt niet alleen de hormoonbalans maar ook de darmflora die op zijn beurt ook weer de hormoonbalans beïnvloedt. Daarom zouden juist vrouwen meer rust moeten nemen, maar aangezien zoveel vrouwen moeilijk “nee” kunnen zeggen blijven ze maar zorgen voor alles en iedereen, totdat ze niet meer weten wie ze zelf zijn.

Veel vrouwen komen aardig in de buurt van wonderen verrichten

Leen legt veel nadruk op dit gebrek aan eigenliefde als oorzaak van gebrek aan innerlijke rust. Tussen de regels door lees ik een gouden tip die ik zelf heb gekregen toen ik in mijn burn-out zat en die me nog dagelijks helpt: kijk met voldoening naar alles wat je hebt gedaan in plaats van steeds maar de focus te leggen op allerlei dingen die je nog moet doen. Aan het eind van de dag terugkijken en zelfs opschrijven wat ik heb gedaan doet me iedere keer weer realiseren dat er doorgaans best veel uit mijn handen komt. Dat geeft een goed gevoel. Veel vrouwen komen aardig in de buurt van wonderen verrichten, maar realiseren zich dit niet. Wat een gemiste kans! Gun jezelf dit goede gevoel en het schouderklopje en kijk terug in plaats van alsmaar vooruit.

Hoe haast en spoed je lichaam ziek maken

In deel 4 wordt uitgebreid uitgelegd hoe stress ervoor kan zorgen dat je allerlei klachten krijgt zoals hardnekkig overgewicht, diabetes 2, PCOS, spijsverteringsproblemen, angsten en slaapproblemen, pijnlijke menstruaties, moeilijk zwanger worden, moeilijke menopauze, oververmoeidheid en depressies. Vaak gaan hier vage symptomen aan vooraf zoals gewichtstoename, constipatie of andere darmklachten, hoofdpijn, vermoeidheid, concentratieproblemen, een verhoogde bloeddruk enz.  Het is natuurlijk goed om al in actie te komen bij de eerste van deze klachten en niet af te wachten. Maar hoe doe je dat dan? Hoe pak je je opgejaagde gevoel aan?


Gazet van Antwerpen: juni 2017

 ‘Stop de rush!’ van Leen Steyaert brengt hormonen weer in balans JAN AUMAN “Vrouwen strijden om overeind te blijven”

Leen Steyaert (55), met praktijk en werkkamer in de Jachtwachtersdreef in Schoten met zicht op de E10-plas, is een autoriteit als het die dekselse menopauze aangaat. Ze wierp zich op het thema lang voor bekende Vlamingen als Martine Prenen er zich aan waagden.  De verkoopcijfers van haar vorige titels zijn verbluffend. En ook dit boek, voor het eerst uitgegeven door Van Halewyck, blijkt zijn weg naar een groot publiek te vinden. In zes weken tijd gingen er al bijna drieduizend exemplaren van over de toonbank. De voorbije weken flirtte Stop de rush! voortdurend met de boekentoptien van Standaard Boekhandel, en in de rangschikking van informatieve boeken op boek.be stond de nieuweling al op plaats zes. De auteur-therapeut gaat dit keer iets breder qua doelgroep, want een overvolle agenda en een opgejaagd gevoel zijn natuurlijk geen fenomenen waar alleen vrouwen ‘in de overgang’ last van hebben.

Multitasken “Heel veel hedendaagse vrouwen leveren elke dag een strijd om overeind te blijven en hebben desondanks het gevoel dat ze het gevecht tegen de klok verliezen”,

weet Leen Steyaert, die zelf pas voor het eerst oma werd, maar er helemaal niet uitziet als een moemoe. “Werk en privéleven combineren en multitasken, hang naar perfectionisme en controle, faalangst en prestatiedwang kunnen bijzonder zwaar wegen in een

maatschappij die geen rekening houdt met vrouwelijke eigenschappen en kwaliteiten.”  Wat ooit een kick was met een onbeschrijflijk gevoel van voldoening, eist uiteindelijk zijn tol, weet Steyaert. “Nooit eerder bleven dan ook zo veel vrouwen

thuis met een burn-out of een depressie. En deeltijds werken biedt vaak geen oplossing, integendeel”, verwijst de schrijfster naar recente mediaberichten. “Nooit eerder sukkelden zo veel vrouwen met vage kwaaltjes en klachten die allemaal het gevolg zijn van een grondige verstoring van de werking van hun hormonen. Ik durf de vraag te stellen of het wel gezond is dat vrouwen willen leven volgens de mannelijke norm.”

Oestrogeen In Stop de rush! toont Steyaert dat iemand zijn dromen toch kan verwezenlijken op een andere manier. Daarnaast geeft ze een brede waaier van ondersteunende mogelijkheden om hormonen en zenuwstelsel op een natuurlijke manier in balans te brengen. Ze gaat daarbij heel praktisch te werk: ze geeft voedingsadvies, legt ademhalingsoefeningen uit en leert mindfulness- en meditatietechnieken aan. Het geheel wordt aangevuld met uit het leven gegrepen getuigenissen, manieren om slaapproblemen aan te pakken en aanbevelingen om menopauzale problemen aan te pakken zoals een tekort aan oestrogeen, schildklierproblemen en een moeilijke spijsvertering. “Leen Steyaert schetst de leefwereld van de overactieve vrouw en slaagt erin om een ingewikkelde materie op een verhelderende manier te belichten. Ik kan alleen maar jaloers zijn dat dergelijk een boek voor mannen niet bestaat”, zegt arts Pieter Lanoye.

i Stop de Rush! van Leen Steyaert is uitgegeven door Van Halewyck en kost 22,50 euro

De Schotense therapeut Leen Steyaert heeft een nieuw boek uit: Stop de rush! Ze speelt in het boek in op een actueel probleem en legt uit hoe vrouwen van hun leven opnieuw een leuke reis kunnen maken, in plaats van de slopende race die het nu te vaak is. ‘Stop de rush!’ van Leen Steyaert brengt hormonen weer in balans

JAN AUMAN

“Vrouwen strijden om overeind te blijven

 Bode van Schoten Mei 2017

Rob TV – Februari 2016

TV Limburg – Maart 2015

Deel 1

Deel 2

TEDxFlandersWomen – December 2013

Interview ‘De Madammen’ (Radio 2) – 12 oktober 2012

Een transscriptie van het interview van 12 oktober, Bang voor de menopauze, kan u lezen op de website van Radio 2.

Interview ‘De Madammen’ (Radio 2) – Boekenbeurs Antwerpen – 4
november 2011

Interview ATV

Interview DagTV (ATV)

Vitaya maart 2015

vitaya 1 vitaya 2

 

 

Goed Gevoel Plus  november 2014

Femma oktober 2014

femma1femma2

 

 Vakblad voor de natuurgeneeskundige mei/juni 2014

door Leen Steyaert

menopauze 1menopauze 2menopauze 3

 

OrthoFyto Vaktijdschrift  mei/juni 2014

Door Leen Steyaert

ortho 1 ortho 2

 

Artikel Primo tv 2014

primo 2014-1primo2014-2primo2014-3

 

PlaceboNocebo maart /april 2014

Wetenschap /Voeding/ bewustzijn /Harmonie

placeno 1 placeno 2 placeno 3 placeno 4

Artikel Krant Gouda (NL) – 3 november 2011

Download het artikel

Artikel De Bond – 9 september 2011

Download het artikel

Artikel Bliss – september 2011

Download het artikel

Artikel Balans – maart 2011

Download het artikel

 

Artikel Bliss – maart 2011

Download het artikel

Artikel Het Nieuwsblad – 2 maart 2011

Download het artikel